Çarşamba, Eylül 28, 2009 · Kategori: Mizah

BİR ÇAĞ HASTALIĞI: OSPUÇOLUK

New York İllustrade Psikological Rewiev’den çeviren: Muttalip M. Mütercimer

Ospuçoluk bir karakter bozukluğudur (Ospuço Personality Disorder-OPD). Aşağılık bir kimliktir. Her türlü adiliği, sahtekârlığı yapabilir. Sadece komünal toplumlarda rastlanmaz veya pek az rastlanır. Tarihte mülkiyetin gelişmesine paralel olarak geliştiği görülmektedir.

Onur duyguları hiç yoktur. Bunu aptallık olarak görürler ve küçümser, alay ederler.

Doğuştan olduğu gibi, sonradan da olunabilir.  Genetik olduğu kesindir. Ancak mutlak değildir. Ospuço genlerine sahip olmayanların da sonradan ospuço oldukları görülmüştür. Burada başat etmenin kişisel menfaat duygusu olduğu gözlemlenmiştir.

Toplumların altüst oluş süreçlerinde, tarihin önemli dönemeçlerinde çoğaldıkları tesbit edilmiştir.

Favori meslekleri gazetelerde çalışmak olup, kendilerini gazeteci olarak nitelemeyi çok severler. Oysa gazetecilik mesleği ile uzak yakın bir ilgileri yoktur, zira meslek sahibi olmak için o mesleğim temel ilkelerine uymak ve özellikle tarihsel olarak süzülüp gelmiş meslek etiğine sahip olmak gerekmektedir. Oysa ospuçolar  nitelikleri gereği tüm etik kuralları çiğnemeyi görev edinmişlerdir ve başarılarını etik kurallarını çiğnemekle ölçeklendirirler. Gerçek gazetecilerden ayıran temel kriter ısrarla yalan haber yapmaları  ve kavramları tersine çevirerek örneğin: totalitarizmi demokrasi olarak tanımlamaları ve yutturmak için çaba sarf etmeleridir.  Aslında kölelik düzenini savunurlar ve kendilerini köle olarak bedel mukabili pazarlarlar. Bu anlamda mazohistlikle de malûldurlar. 

Kendilerini gazetecilik meslek mensubu olarak nitelemeleri; hastahanede görevli nekrofilist bir morg bekçisinin kendisini doktor olarak tanımlaması ile aynı çarpık yaklaşıma sahiptir.

Zekâ seviyelerinin ortalamanın çok altında olduğu tesbit edilmiştir. Kurnazlığı ve hilekârlığı zekâ olarak tanımlarlar.  Aptallığın ospuçolukla sıklıkla bir arada görüldüğü saptanmıştır.

Sonradan olanların kendilerini ospuço camiasına kabul ettirebilmek için çok daha fazla efor sarf ettikleri görülmüştür. Yeni olmuş bir ospuçoyu eski bir ospuçodan ayıran faktörlerden biri budur. Diğeri ise eski veya doğuştan bir ospuçonun bakışları dik, pervasız ve boştur. Yeni bir ospuço  ise daha bir ürkek ve hatta minimum düzeyde utanç taşıyan bakışlarla bakar. Bunu örtmek içinse çok aktif davranır ve dikkatinizi hareketlerine çekmeye çalışır. Acemi ospuçoların bu kendilerini sürekli bir şeyler üretmek zorunda hissetmelerine acemi ospuçoluk sendromu (AOS) denir.  

Emir almayı ve uymayı  severler. Sürü davranışına eğilimli olup, birbirlerini koruma içgüdüleri gelişmiştir. Birbirlerini korur ve kollarlar, sık sık merasimler düzenler, birbirlerine ödüller verirler. Her fırsatta toplanırlar.

Ospuçolarla karşılaştığınızda tiksinti duygusuna eşlik eden bir iç bulantısı hissedersiniz. Uzun süre bir arada kalındığında kusmaktan kaçınma zordur. Çaresi derhal uzaklaşmaktır.