verşan gür - izin almadan alıntı yapılamaz

BİR ÇAĞ HASTALIĞI: OSPUÇOLUK

Wed, 28 Oct 2009 14:07:00 +0200

BİR ÇAĞ HASTALIĞI: OSPUÇOLUK

New York İllustrade Psikological Rewiev’den çeviren: Muttalip M. Mütercimer

Ospuçoluk bir karakter bozukluğudur (Ospuço Personality Disorder-OPD). Aşağılık bir kimliktir. Her türlü adiliği, sahtekârlığı yapabilir. Sadece komünal toplumlarda rastlanmaz veya pek az rastlanır. Tarihte mülkiyetin gelişmesine paralel olarak geliştiği görülmektedir.

Onur duyguları hiç yoktur. Bunu aptallık olarak görürler ve küçümser, alay ederler.

Doğuştan olduğu gibi, sonradan da olunabilir. Genetik olduğu kesindir. Ancak mutlak değildir. Ospuço genlerine sahip olmayanların da sonradan ospuço olduklar.. ( devamı )

Necati Cumalı'dan

Wed, 28 Oct 2009 12:31:00 +0200

[………………..]

“Kardeş kardeşi vuruyor”

………………..

“Eskiden şen türküler söyleyen

Kadınlar ağıt yakıyor şimdi”

………………..

“Yabancı askerler kol geziyor Mısırda”

………………..

“Hırsızlar zengin, zenginler hırsız”

………………..

Eski bir Mısır şiirinden bu dizeler*

Rep.No:54

Wed, 28 Oct 2009 12:08:00 +0200

Rep No: 54

-Aynı suda iki kere yıkanılmaz tamam da;

kaçıncı kere yıkandığında su aynı su

olur?

-İyi ki hatırlattın sevgilim, duş jelimiz bitmiş, marketten almayı sakın unutma.

-!!!!????

"Bay G, tam derin düşüncelere dalacakken, Bayan G onu günlük yaşamın pratiğine çekmeyi başarır. Bayramoğlu,28/10/2009"

Paradigmaların Karşıtlığı

Tue, 20 Oct 2009 01:08:00 +0300

Paradigmaların karşıtlığı

Boston Legal diye bir Amerikan dizisi var televizyonda.

Avukatlar, yargıçlar, yargılamalarla dolu diziler yapmayı nedense pek seven Amerikalıların yaptığı bir televizyon dizisi. Boston’lu avukatların aralarındaki ilişkileri (hissî veya fizikî olanlar da dahil) gösterdiği kadar, ilginç insanları ve yaşantıları işleyen diziyi ara sıra seyrederim.

Geçenlerde ilginç bir konuyu işliyordu. Amerika’ya yerleşen Haiti’liler arasında geçiyordu olay. Köle bir kadın (evet resmen, bilinen anlamıyla köle) sahibini öldürmüştü. Sahibi kadının karnındaki (kendisinden olan) bebeği satmak istiyordu.

Hesâb-ı Asgar-ı Nâmütenâhî *

Mon, 20 Jul 2009 15:44:00 +0300

Hesâb-ı Asgar-ı Nâmütenâhî

Hafif küf kokan merdivenlerin son basamağını indikten sonra yanımdaki şeyin hafifçe koluma dokunması ile sağa doğru döndüm. Etraf enikonu karanlıktı, aslında yanımdaki nesne olmasa idi zifiri karanlıktı demek daha doğru olurdu. Nesne, içimde dikkatli adımlarla kendisini izlemem gerektiği, yerlerin kaygan olduğu şeklinde bir his uyandırdı. Bu durumu ancak böyle açıklayabiliyorum. Zira insana benzeyen, ancak kütlesi olmayan bu nesne ile aramızda konuşmadan bir iletişim oluşmuştu Suna’nın beni çağırdığı, bu terk edilmiş binaya geldiğimden beri.

Suna ile ayrıldığımız günden itibaren geçen on bir yıl boyunca bir tek kez bile görüşmemiştik. Benim için hava hoştu, ama Suna benden nefret ediyordu ve bu nefret ayrıldığımız gün ve onu terk ettiğim için başlamamıştı.

Suna, birlikte olup da evlenmeye karar verdiğimiz ilk bir hafta dışında, benden hep nefret etmişti ve bu nefreti evlendiğimiz günden başlayarak

Pespayeliğin Sınırları Üzerine

Sat, 11 Jul 2009 02:58:00 +0300

Pespayeliğin Sınırları Üzerine

Bir zamanlar; sol eğilimli, Atatürk İlkelerinin ve Cumhuriyet’in tavizsiz savunucusu görünen, saygın bir gazetenin dürüst, bağımsız ve saygın bir yazarı olan birisi, onurlu kimliğini bir kazurat gibi dışkıladıktan sonra, düşe düşe duygularını sömürerek dolandırdıkları insanların paralarıyla kurulan bir televizyon ile zamanında en şiddetli biçimde saldırdığı şeriatçı şer cephesinin önde gelen gazetelerinden birisine kapağı atmış, televizyonda Ergenekon adı verilen dava hakkında konuşuyor:

“-Şimdi,” diyor uğursuz suratını soldan sağa çevirerek;

“-Şimdi , darbe olması için ekonominin çok kötü olması lazım. Şu anda da ekonominin durumu darbeye müsait değil. Meselâ, 12 Eylül öncesi ekonomi çok kötü durumda idi. Ergenekon örgütü bu sebeple eylemler yaparak ekonomik du.. ( devamı )

Taslak Geçici 1-Efsun’un Kirli Zaferi’ne Ek

Sat, 11 Jul 2009 02:20:00 +0300

Bir Rastlantının Hikâyesi
Bundan bir yıl kadar önce; 19 Haziran 2008’de Taslak Geçici 1-Efsun’un Kirli Zaferi başlıklı taslağı yazmıştım. Bu taslağın not kısmında Oğuz’un, Efsun’un çocukluk fotoğraflarından ne kadar etkilendiğinden söz etmiştim. Yaptıkları ne denli bağışlanamaz, sakil, çirkin, bayağı, haince, gaddarca, kalleşçe olursa olsun, Efsun’a ne kadar kızarsa kızsın sonunda merhametinin galebe çalmasında, onun hiç hak etmediği bir bağışlama ile -âdeta- ödüllendirilmesine ve daha da azgın bir şımarıklığın fütursuzluğuna saplanmasında bu fotoğrafların Oğuz üzerindeki bloke edici etkisi önemli bir rol oynamıştır. Aynen şöyle yazmışım o notta:
“Oğuz, Efsun’a çok kızdığında, onun çok sert bir karşılığı hak ettiği zamanlarda ve bunu yapacak kadar öfkelendiğinde dahi Efsun’a merhamet ediyor, kendisini ve öfkesini kontrol altına alıyordu. Böyle anlarda Oğuz’un gözünün önüne Efsun’un çoc.. ( devamı )

Azgın Dayı

Fri, 03 Jul 2009 12:55:00 +0300

Vedat Dayım –allah rahmetini üzerinden eksik etmesin- otuzuna doğru azmıştı. Tey tey tey… Hem de ne azmak. Zaptolmaz olmuştu zavallı dayım. Ben o zamanlar 13-14 yaşlarımdayım. Okul tiyatrosunda oynuyordum. Bir gün tekst çalışmak üzere eve iki-üç arkadaşımla geldim. Dayım son iki aydır olduğu gibi bizde idi. Karşı apartmanda bir kızı beğenmişti camdan bakarken ve bir daha camdan ayrılmaz olmuştu. Oturma odasındaki ağır koltuğu camın önüne çekiyor, yüzünü cama döndürüyor, akşam babam eve gelene kadar gözlerini karşı evin pencerelerinden ayırmıyordu. Babam eve gelmeden birkaç dakika önce bilinmez nasıl hissediyorsa (rahmetlinin güdüleri [hem iç, hem de dış] pek kuvvetli idi), toparlanır ve giderdi. Artık bu işi rutin bir hale getirmişti ve sabah babam evden çıkar çıkmaz elinde bir nevale filesi ile kapıda arz-ı vücut eylerdi. Koltuğunu sadece kendisinin bildiği ince hesaplarla ayarlar, görüş açısını test eder, nevale pakedini açar ve tarassut eylemine başlardı. Nevale pakedinde de yok yoktu; evden içeri girer girmez buzdolabına koyduğu Tekel Biraları, tuzlu fıstık, fındık, badem, 2-3 paket kaçak sigara, kaçak ballı bademli çikolata. Koltuğunun ( o koltuğun adı evde dayımın koltuğu olmuştu) yanına çektiği sehpaya paket muhteviyatını dizer, bunları atıştıra atıştıra akşama kadar karşı evi izlemeye başlardı. Karşı apartımandakiler de bundan rahatsız olmuşlardı elbet ama, babam mahallede sevilen ve biraz da korkulan bir şahıs olduğu için ses çıkartamıyorlardı. Dayım bu tarassut işinden bir türlü vazgeçmeyip her gün ısrarla pencere ön&uum.. ( devamı )

Azgın Dayı VIII

Sun, 28 Jun 2009 03:07:00 +0300

Muzaffer’le anlaşıp Leylâ’yı bize davet ettik. Muzaffer’in davetini sevinerek kabûl etti. Okuldan çıktıktan sonra doğru bize gittik. Benim odada çalışmaya başladık. Dayım da biraz sonra damladı. Sıra dayımın Leylâ’yı görmesine gelmişti. Muzaffer’le durup durup “-Susadım, içim yanıyor” demeye başladık. Leylâ dayanamayıp;

“-Yahhu çölde yolunuzu kaybetmediniz ya, gidip mutfaktan için “ dedi.
Çalışmayı bırakıp gidemeyeceğimizi, konsantrasyonumuzu bozamayacağımızı söyleyince,

“-Tembeller sizi” diye söylenerek gitti ve bir sürahi su, iki de bardakla döndü. Ben ;

“-Leylâcığım madem bir sevap yaptın, dayıma da bir bardak su götürür müsün lütfen “dedim.

Rep.No:53

Mon, 27 Apr 2009 01:26:00 +0300
- Nasılsın sarışınım benim ?- Dip boyam geldi.- !!!!???? Cevabını pek anlayamadım.- Sen sarışınım deyince aklıma geldi de...- Romantik bir hitaba karşı maddî dünya gerçekleri çağrışım yapıyor sende. Demek ki beyaz tenlim diye hitap etsem; fondötenim bitmiş diyeceksin.
[Bay G ve Bayan G'nin bir diyalogu.26-27 Nisan 2009, Bayramoğlu].. ( devamı )

Taslak 52

Sun, 01 Mar 2009 02:42:00 +0200

Taslak 52

-İspanya Tarihi demek fazla iddialı olur bence. İspanya İç Savaşı Tarihi desek daha doğru. İspanya İç Savaşı buralarda çok iyi bilinir. Lorca’nın mısralarını ezbere söyleyebiliriz. Oldukça taraftarı olan sosyalist bir gençlik örgütü, darbeden önce sizin “no pasaran” sloganınızı kullanırdı. Ama burada da faşistler kazandı.

“-Faşistler kısa vadede kazanabilirler ama hiçbir zaman kalıcı olamazlar, olamadılar da zaten.“

“-Bizimkiler kalıcı. Siz buraları bilmezsiniz.”

“-Ben buraları bilmem ama insanı bilirim, değerli meslekdaşım.”

“-İnsanı bildiğinize eminim. Bilmediğiniz buralarda insanın azınlıkta olduğu.”

İspanyol kadın ince, yay gibi kaşlarını iyice havaya kaldırıp Oğuz’un yüzüne dikkatle baktı, dudaklarının kıyısında oynaşan gülümsemeyi fark edince o da kahkahayı patla.. ( devamı )

Taslak/Not 1

Sat, 28 Feb 2009 23:33:00 +0200

Taslak/ Not 1
[Efsun, Oğuz’dan kendisine müzik dinlemek, film seyretmek gibi birlikte keyif verici anlar yaratma teklifi geldiğinde (bir şeyler okumak teklif edilemezdi zira Efsun ne okurdu ne de başkasının hele Oğuz’un okumasına müsaade/tahammül ederdi) verdiği red cevabını aşağıdaki gerekçeye dayandırırdı:
“-Ben bunları huzurlu anlarımda yapabilirim, şimdi huzurlu değilim, olmaz.”
Bu gerekçe arkasında şu suçlamayı ve vaadi taşırdı:
“-Ben huzurlu değilim, bunun da sebebi sensin, beni huzurlu hale getir, o zaman bu güzel şeyleri paylaşabiliriz.”

Primat Örüntüsü

Sat, 31 Jan 2009 13:02:00 +0200

PRİMAT ÖRÜNTÜSÜ
Adamla Dostu vapura doğru söyleşerek ilerliyorlardı. Epeyce yorgun görünen, sanki kentin son haline ve kendisine yapılan eklentilere(yan duvarlarına plastikten ve tenekeden oluşan sundurmalar çakılıp tüm bir duvar boyunca ucuz ve kalitesiz kabanlar, suni deri montlar asılmıştı) önünden yerlere tükürerek, çöp atarak gelip geçenlerin kural tanımaz vandallığına bakıp da derin bir yeise gömülmüş gibi duran güzel caminin yan tarafındaki kısa bir tünelden oluşan geçidinden geçerek meydana çıktıktan sonra alt geçide doğru yöneldiler. Adamın aklına bir şey takılmıştı;
“-Kimi insanlar vardır “dedi, ”seninle konuşurken gözleri sürekli senin yakanda, kaşında, kula.. ( devamı )

İSTANBUL BAROSU BASIN DUYURUSU

Mon, 19 Jan 2009 21:29:00 +0200

İstanbul Barosu 1136 Sayılı Avukatlık Yasasının 76. Maddesinin verdiği yetki ve sorumlulukla aşağıdaki hususları ilgililer ve kamuoyuyla paylaşma gereği duymuştur.
Öncelikle belirtmek isteriz ki istemlerimiz bir davanın içeriğine müdahale niteliğinde değil tam tersine bütün uygar toplum ve devletlerde gerek ulusal mevzuatla gerekse uluslararası sözleşmelerle ve bildirgelerle güvence altına alınmış yaşam hakkının kollanması ve korunmasına yöneliktir.

01.07.2008den bu yana Silivri Cezaevinde tutuklu bulunan Emekli Orgeneral AHMET HURŞİT TOLON önemli ve yaşamsal tehlikesi bulunan bir rahatsızlık yaşamakta ve nedeni bilinmeyen bir şekilde kilo kaybetmektedir. (22kg)

Bilinçdışı Tık(ın)malar

Tue, 13 Jan 2009 10:33:00 +0200

“…Böyle olunca, yarı karanlık sınıfta, yarı uykulu bir halde, mütemadiyen not tutan öteki arkadaşlarımı seyrediyor, sıkıntıdan gelişigüzel hayâller kuruyordum. Tam yanımdaki arkadaşın tuttuğu notlara ister istemez gözüm takılıyordu: Şu anda ismini de hatırlıyorum, arkadaşım şimdi öğretmenlikten emekli olmuş Rânâ Okur idi, hayret ettiğim bir şey, tam benim aklımdan geçen veya hayâl ettiğim şeyleri , bazan aynen bazan da az farklı olarak yazıp duruyordu :
«İnsan melekler gibi uçabilse , beyaz bir bulutun arkasına geçip aşağıları seyretse», «sağ taraftaki üç tane ağaç biraz ortada olsa etrafı daha güzel seyredebilir», «kanatlı küçük melekler dağ yamaçlarından su kenarlarına inerler…»
gibisinden pek çok cümle o anda veya birkaç saniye önce hayâlimden geçmiş bulunuyordu! Bunlara benzer, gene aklımdan geç.. ( devamı )

01 Ocak Gecesi Gördüğüm Rüya

Sat, 03 Jan 2009 00:12:00 +0200

İdama mahkum olmuşuz, üç kardeş. İnfaz başlamak üzere, diğer kardeşlerimi görmüyorum. Beyaz, kireç boyalı duvarlarla kaplı bir odadayım. Canım sıkkın, ancak bir korku duymuyorum. Annemi düşünüyorum. Üç çocuğunu aynı anda kaybetmeye nasıl dayanır diye aklımdan geçiriyorum. Maral’a bunu söylüyorum. Maral da çok sakin, ama çok acı çekiyor belli.
“-Ben Barış’ı aradım, ertesi günü aldıracak” diyor.
“-Neleri ?” diyorum.
“-Cenazeleri…” sesi titriyor.
“-Aynı gün alsınlar” diyorum.
Bu arada cellât geliyor, sütlü kahve pantolon, beyaz bir gömlek giymiş. İnce, uzun bir adam. Elinde inşaat demirinden, uzunca bir çubuk var, teninin rengi de hiç esmer değil.
Ben;
“-Haydi başlayalım” diyorum. Cellat:
“-Çoraplarını çıkart” diyor. Asmadan önce ayaklarıma vurması gerekiyormuş kural gereği. Sinirleniyorum.

Sura

Tue, 30 Dec 2008 03:17:00 +0200

Çocukluk bayramlarımda şaşmaz bir uygulama vardı. Arife gününden yola çıkar halama giderdik.Gece orada kalındıktan sonra, birinci günü hava kararmasına yakın yola çıkıp eve dönerdik. Bu o kadar kararlı bir uygulama idi ki aksinin teklif edilmesi bir yana, düşünülmesi dahi yasaktı. Bu bayram uygulamaları bir ziyaretten çok bir cezanın infazı mahiyetindeydi bizler için. Bizler kapsamına beş kişilik ailemizin baba dışında kalan dört ferdi de girerdi. Halamın o kasvetli evi, çocukluk coşkumuzu baskı altında tutmamız tembihi, büyümüş de küçülmüş rolü yapmamız zarureti, iki günün geçmek bilmemesi ile sonuçlanırdı. Kendisini kocasına köle, kardeşine ise kul olarak tayin etmiş olan halamın kesintisiz telâşı, beceriksizliği bizi bayram yemeği dışında eğlendiren tek şeydi.

Tutumluluğunun sınırlarını eli sıkılık, cimrilik, nekeslik ve benzeri tüm deyimlerin karşılamakta aciz kalacağı kadar geniş bir boyuta taşımış olan halam, bizi eşyalarına bir zarar vermememiz için sürekli göz altında tutar, bu arada kocasına ve babama hizmet etmek için çırpınırdı. Zaman geçmek bilmezdi. Geçen bayramdan beri biriken ve halamın özenle katlayıp yatak odasındaki gardrobun üzerine koyduğu gazeteleri önüme koyar en ufak ayrıntılarına kadar okuyarak sıkıntımı dağıtmaya çalışırdım.. ( devamı )

Replik No:52

Mon, 29 Dec 2008 01:16:00 +0200

Rep.No:52
-Kaç yaşına girdin babanne ?
-Seksen sekiz.
-Uuu o kadar çok oldu mu!!!!????
-Yaa, evet, bana da çok geldi.
[78 yaşına giren Anne G, telefonla yaş gününü kutlayan Torun İ’nin sorusunu cevaplarken hesap hatası yapar. Bayramoğlu, 26 Aralık 2008]
.. ( devamı )

Taslak 51

Thu, 11 Dec 2008 02:34:00 +0200

Oğuz konferansın hayhuyu içerisinde; giderek yayılan bir leke gibi ruhunda taşıdığı Efsun’a ait görüntüyü yavaş yavaş düşüncelerini daha az meşgul edecek bir bölgeye taşımayı başarmış, kendisini yaklaşan konuşmasına odaklamaya başlamıştı. Kürsüde yumuşak, huzur verici bir sesle konuşan Barcelona’lı kadın avukattan sonra söz sırası kendisinde idi. Kulağına takılı kulaklıklardan konuşmacıyı dikkatle izliyordu. Bu onun heyecanını baskılama yöntemlerinden birisi idi. Kendisini heyecanlandıran bir olayın gerçekleşme zamanı yaklaştıkça, konuya dair düşüncelerini farkındalık bölgesinin dışında tutmak ve ilgisini alâkasız bir konuya teksif etmek sık sık başvurduğuı bir yöntemdi. Barcelona’lı Kadın kısa boylu, esmer güzeli bir kadındı. İlk bakışta insanın dikkatini çeken kömür karası renkte, sık, gür, kıvırcık saçları vardı. Kadın, Oğuz’dan 15 yaş kadar büyük olmasına rağmen şaşılacak kadar genç gösteriyordu. İnce bedeninde çok güzel duran turkuvaz bir ceket-etek giymişti. Sabah kahvaltı ederken Oğuz’un masasına gelip gayet rahat hareketlerle karşısına oturmuş ve “-Buongiorno” demişti. Oğuz o sıralar birkaç saat önce evde geçenlere hayıflanmakla meşguldü. Günlük y.. ( devamı )

KÖPEK OLMANIN ZORLUKLARI ÜZERİNE BİR DENEME

Sat, 06 Dec 2008 01:40:00 +0200

[Yazının tamamını ilk bölümle birlikte yayınlıyorum]
Geçen Pazar, çoğu zaman yaptığım gibi kırlarda geziniyordum. On metre yüksekliğinde, orta boy bir höyük iriliğinde, koyu yeşil renkte, beyaz damarları olan dikenlerle kaplı tepeye yaptığım tırmanış da kır gezintimin başlangıç aşamasının etkinliklerinden birisi idi. O tepede biraz soluklandıktan sonra, kaymamaya dikkat ederek oldukça dik olan, çıktığım tarafın ters yönündeki yamaçtan inmekti amacım. Aşağıda bir hareket sezip baktığımda; köpeklerin toplanmış olduklarını fark ettim. 8-9 üyeli bir gruptu. Bu gibi durumlarda dikkat kesilmeniz gerekir. Sürü lideri veya rakiplerinden biri cesaret gösterisi olarak bana saldırmayı deneyebilirdi. Fakat köpeklerin benimle ilgilenmediklerini anlamam uzun sürmedi. Etrafla hiç ilgilenmiyorlardı. Çevreyi gözden geçirdiğimde; farklı yönlerden köpeklerin grubun olduğu tarafa doğru geldiklerini gördüm. Yalnız gelen de vardı, iki köpek bir arada gelen de. Bir köpek toplantısına denk gelmiştim. Ev sahibeliğini dişi bir köpek yapmakta idi ve pek sinirli görünüyordu. Tek başına bir kenarda bekliyordu, diğerleri ile ilgilenmiyor havalardaydı. Köpeklerin kuyruklarının durumundan toplumsal statülerini belirlemek mümkün oluyordu. Gruptaki erkek köpeklerden ikisi dışındakiler kuyruklarını sırt hizalarından pek az yukarıya kaldırmışlardı ve her hareketlenmede kuyruklarını indiriveriyorlardı. Yüksekte olmam çok uzaklardan gelen köpekleri bile se&.. ( devamı )